|
شاعر: مريم استقامت
گل سرخي زيبا
تو گلا پژمرده
باد و طوفان شايد
غنچه اش را برده
تازه و كوچك بود
سبز و نشكفته و ترد
نكند دست كسي
غنچه را با خود برد
گوش كن ميخواند
گرم و زيبا بلبل
دوستانش هستند
غنچه هاي يك گل
كاشكي هيچكسي
نكند آنها را
تا ببينند همه
همه گلها را |
